HARİKA ÇOCUKLAR

KİTAP BAYRAMLARININ BAŞLAMA ÖYKÜSÜ
İstanbul’daki hayatımı bırakıp, Fethiye’ye yerleştiğim dönemde, sakin bir yaşamım vardı.
Bir sabah çalıştığım Batı Akdeniz gazetesine gitmek için evden çıktığımda, sokaktaki çocuklar ellerindeki su tabancalarıyla ‘Seni vurdum. Seni vurdum’ diyerek oynuyorlardı.
Onların arasında geçip sahile çıkarak yürümeye başladım.
Fethiyeliler bilir, sahilde denize bakan çok güzel oturma bankları var.
Bir süre yürüdükten sonra o banklarda oturan iki İngiliz çocuğunu fark ettim.
Ellerinde kalın kitaplar, denizin keyfini çıkarıp kitaplarını okuyorlardı.
O an aklıma bizim ‘Seni vurdum’ diye oynayan çocuklar geldi.
İçim burkuldu.
Derin bir hüzün hissettim.
Onları çocukları denizin keyfini yaşayıp kitap okurken, bizim çocuklar sokakta birbirlerini vurma oyununu oynuyorlardı.
O görüntüler hiç aklımdan çıkmadı.
Günlerce çocuklarımızın da kitap okuyarak büyüyebilmesi için bir şeyler yapmalıydım.
İşte o süreçte aklıma geldi.
Çocuklara kitap dağıtabilirdim.
Kitapları gündeme getirebilirdim.
Fethiye Sahaf’ın sahibi Cumhur Durmaz ile hemen çalışmalara başladım.
Ufur Karadon kitaplara sponsor oldu kitapları aldık.
Fethiye’nin her yerine; ‘OYUNCAK SİLAHINI GETİR, KİTABINI AL’ afişlerini astık.
Belirlediğimiz gün ve saatte, Fethiye Kültür Merkezinde beklemeye başladık.
Kimse yok.
Birkaç çocuk dışında gelen olmamış.
Ben, Cumhur, o zamanki kültür müdürü Muammer Şahin öylece bekliyoruz.
Beş on çocuk geldi.
Bir saatten fazla bekledik ancak sanırım 15-20 çocuk geldi.
Çoğunluğu da o esnada oradan geçen çocuklardı.
Büyük hayal kırıklığı yaşıyordum.
Hayatımda bu kadar üzüldüğüm çok nadirdir.
Kendime dedim ki; ‘Bir daha asla böyle bir etkinlik yapmayacağım’
Cumhur sanki benim düşündüklerimi duymuş gibi yanıma geldi; ‘üzülme abi, seneye çok daha güzelini yaparız’ dediğinde içimdeki yıkımı görmemiştir.
Kalan kitapları Cumhur’a bırakıp sahilde yürümeye başlamıştım.
Yaşadığım hayal kırıklığını saatlerce yürümeme rağmen içimden atamadım.
Hayatımda böylesine bir yenilgiyi hiç yaşamamıştım.
Uzun süre bu hayal kırıklığı üzerimden atamamıştım.
Devam edeceğim. Dünyada ilk defa yapılan Kitap Bayramı ve binlerce çocukla yürüyüş nasıl başladı?